موسيقى دانان مدينه را به دمشق خواست و از آن تاريخ موسيقى از حجاز قدم بيرون نهاد و در بلاد اسلام شروع به انتشار كرد . برخى از خلفا و خليفه زادگان اموى خود اهل موسيقى بوده و اين هنر را مىدانسته‌اند و بعد از عمر بن عبد العزيز « 1 » وليد بن يزيد خود داراى اصوات و الحانى است كه ما بين موسيقى شناسان اسلام معروف بوده است . يزيد بن عبد الملك و پسرش وليد بى اندازه موسيقى دانان و مغنّيان را محترم مىشمرده و رواتب و صلات فاخره به آنها مىداده‌اند . در اواخر دورهء اموى مخصوصا موسيقى و آلات طرب خيلى شايع بوده است و محافل و مجالس سلاطين و عمّال بزرگ هميشه با ساز و آواز توأم بوده است و مغنّيان و رامشگران در حضر و سفر حتى در سفرهاى جنگى همراه بوده‌اند . ابن اثير مىنويسد در سال 131 در حوالى اصفهان سپاه عباسيها بر قشون بنى اميه ظفر يافتند و از جمله غنائمى كه به دستشان افتاد آلات طرب از قبيل ناى و بربط و طنبور بسيار و بى اندازه بود . « 2 »

--> « 1 » جرجى زيدان در تمدن اسلامى ( ج 5 ) در ذيل اشتغال خلفا به غنا مىنويسد : « و أوّل من دوّنت صنعته به عمر بن عبد العزيز فى أيّام إمارته على الحجاز ثمّ الوليد بن يزيد و له أصوات اشتهرت عندهم » . « 2 » تاريخ ادبيات ايران ، ص 346 - 348 .